PSYCHOSZTUKA

Jak pisze Jose Ortega y Gasset w Medytacjach o Don Kichocie "Jestem ja i moje okoliczności, a jeśli ich nie ocalę, to nie ocalę siebie." Ten cytat jest ze mną od dwudziestych lat mojego życia i doskonale oddaje moje życiowe podejście. Przede wszystkim jednak jest wskazówką jak warto stosować psychologię. W mojej nowej książce "Lęk okiełznany. Jak wypracować zmianę" wyjaśniam krok po kroku jak powstaje i utrwala się nadmiarowy lęk oraz jak można stopniowo zmieniać własny scenariusz przerażenia. Najnowsze badania wytyczają drogę do zrozumienia i do działania, a o to przecież chodzi. Jeśli więc ktoś potrzebuje więcej wiedzy, większej świadomości i rzetelnej metody, to zapraszam do czytania mojej książki. Książka jest już dostępna w wersji papierowej pod poniższym linkiem https://www.amazon.pl/dp/8398238496 a także elektronicznej w formacie EPUB pod linkiem https://lnkd.in/dqHdxwfv Lada dzień będzie również dostępna w wersji papierowej w EMPiKach w całym kraju. Zaprasza...

W moim najnowszym kursie online wyjaśniam krok po kroku jak można efektywnie pracować z nadmiarowym lękiem. Kurs daje też możliwość nauczenia się odróżniania lęku prawidłowego od nadmiarowego.  Zapraszam, bo kurs jest do samodzielnego uczenia się, krótki, treściwy i w okazyjnej cenie - szczegóły TUTAJ

W związku z niezwykłą wystawą w Łazienkach Królewskich poświęconą Stanisławowi Wyspiańskiemu wygłoszę wykład, w którym poruszę kilka najważniejszych kwestii psychologicznych przybliżających psychikę Wieszcza. W wykładzie skoncentruję się na psychologicznych aspektach relacji Wyspiańskiego z jego żoną Teodorą. Więcej informacji TUTAJ Zapraszam. 

Aktor nazywa emocję, której doświadcza emocją postaci, w którą się wciela. Tymczasem to jest tylko i wyłącznie jego własna emocja. Zawiera się ona w obszarze postaci o tyle, o ile postać stała się pretekstem do poszukania, odnalezienia, wywołania i ekspresji tej emocji. Może być tak, że innego pretekstu nie było lub jeśli był w życiu aktora, to dana emocja została "zrepresjonowana" zanim jeszcze doszła do krawędzi świadomości. Zatem tzw. emocja postaci, którą aktor chce odtworzyć, to de facto jego własna emocja. 

Obserwowanie przyrody ma dużo zalet. Ćwiczymy uwagę, czujność, koncentrację, zapamiętywanie. Dodatkowo wyciszamy się, łagodzimy wewnętrzne napięcie i wzmacniamy w sobie poczucie, że jesteśmy częścią natury.  Osobom samotnym obserwowanie przyrody pozwala dostrzec jak wiele mogą zrobić dla innych stworzeń, by uczynić ich życie łatwiejszym. Zima jest do tego świetną okazją, bo wiele zwierząt potrzebuje pomocnej dłoni, by przetrwać. 

Przemyślenia pod wpływem katalogu do wystawy "Amen" Maurizio Cattelana w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie pod tym samym tytułem. Amen:  U Kopalińskiego można przeczytać, że to „w judaizmie i w religii chrześcijańskiej końcowa formuła liturgiczna oznaczająca solenne potwierdzenie wygłoszonej modlitwy: „Niech tak będzie, niech się tak stanie” […]”.

„W dniu śmierci mojego ojca kochałam się z mężem. Po raz pierwszy w życiu poznałam wtedy prawdziwe pożądanie i rozkosz”. „Do dziś nie mogę zrozumieć jak coś takiego mogło mi się przydarzyć, nie mogę sobie tego darować (…), ale cały czas chodziła mi po głowie nieprzyzwoita piosenka, nie mogłam się od niej uwolnić.”

Najnowsze badania, o których dowiedziałem się wczoraj, na konferencji naukowej w Instytucie Psychiatrii i Neurologii, której tematem była profilaktyka w udarze mózgu wskazują jednoznacznie, że:  80 % wszystkich chorób układu krążenia, a także cukrzycy typu II ma swoje podłoże w złym jedzeniu; 50 % nowotworów istnieje przez złe jedzenie;

Przypisywanie malarzowi tej choroby jest niemal powszechne. Spotkałem się z takim przekonaniem, zarówno wśród zwykłych wielbicieli sztuki, jak i tzw. profesjonalistów. A przodują wśród nich mało douczeni wielbiciele psychologii, żeby nie wskazać konkretniej. Dzisiaj jest rocznica urodzin Picassa. A ja uśmiecham się do zdjęcia starego dobrego Junga i kiwam głową mamrocząc: "widzisz coś Pan narobił, Doktorze...  Przypisano Ci zdalną diagnozę." Zniekształcenia mają swoje własne życie, zupełnie jak w obrazach Andaluzyjczyka... Jung pokusił się o analizę tego malarstwa i poszło słowo w świat..., uproszczone jak cholera. A co naprawdę powiedział mistrz psychoanalizy na temat schizofrenii u Picassa...

Dzieci powinny mieć dzieciństwo, w którym dominuje poczucie bezpieczeństwa. Dzieci powinny mieć swobodną przestrzeń do kształtowania się ich osobowości w relacji z kochającymi rodzicami oraz innymi osobami. Dzieci powinny mieć godne warunki do nauki, by rozwijać swoje zdolności. Dzieci powinny być traktowane jak człowiek mający prawo do bezpiecznego wyrażania swojego zdania i swoich odczuć, bo dziecko jest człowiekiem. Dzieci są od ludzi dorosłych słabsze fizycznie i psychicznie, bo wynika to z etapów rozwoju, jakim podlega każdy człowiek. Dzieci powinny żyć w poczuciu, że świat dorosłych to świat do którego dołączą, gdy staną się dorosłe. Świat dorosłych nie powinien dzieciom mieszać się z ich światem.

Dystans uważam za cenny w życiu, wręcz konieczny dla sytuacji i  zdrowia (własnego, a także innych). Dystans jednak, nie jest moim sposobem na życie. Myślę, że dystans wymaga odnalezienia i ukształtowania w każdej sytuacji z osobna. Postrzegam dystans jako indywidualną drogę poszukiwania równowagi dla siebie samego. Dopiero potem, jako jeden ze sposobów na problem. 

Któraś celebrytka znowu narzeka, że „przyciąga tylko facetów z problemami psychicznymi”. Nie ona jedna tak narzeka. Mężczyźni też narzekają, że przyciągają kobiety z problemami psychicznymi. Nie trzeba być celebryt(k)ą. Orientacja seksualna także jest tutaj bez znaczenia. Każdy może mieć podobne doświadczenie i odczucie. Zostawię na razie kwestię rozstrzygania co to znaczy „problemy psychiczne”. Niech będzie na potrzeby tego wpisu, że każdy sam sobie i dla siebie ustala normę. Mam chęć na refleksję o takim wniosku. 

"Kiedy nie utrzymujemy z nikim bliskich stosunków wiemy przynajmniej czego możemy się spodziewać - niczego". "Bliskie i intymne stosunki z drugą osobą ujawniają nasze słabe punkty i czynią nas bardziej wrażliwymi na zranienie".

Zdarza się, że trudno dostrzec różnicę między narzekaniem a zwierzaniem się. Gdy ktoś ma dużo do powiedzenia i są to w większości informacje przygnębiające, to łatwo ulec poczuciu przytłoczenia. Można też łatwo zaklasyfikować kogoś do kategorii "narzekacza", który wszystko widzi w czarnych barwach. Stopniowo zatem, chroniąc siebie przed takim oddziaływaniem, możemy odsuwać się dyskretnie od takiej osoby. Może jednak zdarzyć się, że nie zauważymy w ten sposób potrzeby wsparcia, którą osoba "narzekająca" może komunikować swoim narzekaniem. 

Jednym ze stereotypów na temat miłości jest ten, że jeśli ktoś kocha to zniesie wiele ze strony partnera. Są tacy, którzy rzeczywiście zniosą wiele mając partnera czy partnerkę, którzy chętnie wystawiają na różne "miłosne" próby, testują i warunkują uczucie aż do... śmierci lub zaskakującego porzucenia... 

Wiele mówi się o depresji, bo słowo depresja zostało  sprytnie podchwycone przez media i społeczeństwo. Często jest ono nadużywane w odniesieniu do mieszczących się w normie spadków nastroju. Depresja jest ciężką chorobą, która jako jedyna (wśród zaburzeń natury psychicznej) ma najwyższy odsetek śmiertelności chorych. W jej przypadku śmiertelność przejawia się w zatrważająco wysokim procencie samobójstw.  Szacuje się, że od 40% do 60% samobójstw wiązało się z możliwym do rozpoznania zaburzeniem depresyjnym. Natomiast wśród osób z diagnozą tzw. dużej depresji odbiera sobie życie aż 10% – 15% osób.